Ολα καλά

Πρέπει να ομολογήσω ό,τι η εβδομάδα που πέρασε δεν ήταν και η καλύτερη για μένα.Πέρασα λιγάκι δύσκολα σε σχέση με κάποια προβλήματα υγείας που παρουσιάστηκαν αλλά ευτυχώς ολα καλά που λέει και το τραγούδι.
Μπορεί τώρα να το αντιμετωπίζω λιγάκι χαλαρά αλλά πρέπει να ομολογήσω οτι δεν ήμουνα το ίδιο χαλαρός και άνετος όταν παρουσιάστηκε το πρόβλημα.Για άλλη μια φορά κατάλαβα οτι δεν είμαστε τίποτα τελικά και ό,τι μπορεί ανα πάσα στιγμή να μας τύχει το οτιδήποτε.Και ενω ξέρω πως δεν πρέπει ,- μάλλον δεν αξίζει τον κόπο θα έλεγα - να τρελενόμαστε για τίποτα είμαι σίγουρος πως σε 1 μήνα αυτό θα το εχω ξεχάσει και πάλι προς το άγχος θα βαδίζω.Τελικά είναι πάρα πολύ δύσκολο , θα έλεγα ακατόρθωτο,να αλλάξουμε συνήθειες,τρόπο ζωής και μερικές φορες και τρόπο σκέψης.Πρέπει ομως γιατί το χρωστάμε σ'εμάς τους ίδιους να κάνουμε κάτι γιαυτό.Μην με ρωτήσετε τι, γιατί δεν μπορώ να απαντήσω σε τόσο φιλισοφικά ερωτήματα,απλά όπως όλοι έτσι και εγώ ξέρω πολύ καλά να δίνω συμβουλές.Όταν όμως πρέπει να συμβουλεύσουμε τους ευατούς μας κατί γίνεται και οι συμβουλές πάνε περίπατο.
Καλή εβδομάδα λοιπόν και χαλαρά(το τελευταίο το λεω μάλλον για να το ακούω εγώ)

Επιστροφή στην δουλειά

Πάντα απο μικρό παιδί που ήμουνα θυμάμαι δεν μου άρεσε που θα ξαναγύριζα στο σχολείο μετά απο τις διακοπές, και νομίζω οτι δεν ήμουν και ο μόνος που ένοιωθε το ίδιο πράγμα.Αυτό λοιπόν το συναίσθημα τις βαρεμάρας και τις κακοκεφιάς το κουβαλάω ακόμα,παρόλο που τώρα μερικές φορές σκέφτομαι το πόσο καλύτερα θα ήταν εαν γύριζα στο σχολείο και οχι στο γραφείο μου,στο καθωσπρέπη κτίριο τις εταιρείας,και να τρώω και στην μάπα κάποιους που σε κανονικές συνθήκες ούτε καλημέρα δεν θα τους έλεγα.Αν κανείς προσθέσει σε όλα αυτά και την απίστευτα ηλιόλουστη μέρα αλλά και τα ενοχλητικά τηλεφωνήματα των φίλων του ό,τι πάνε για ουζάκι και μετά για καφεδάκι (και όλα τα εις -ακι )στην παραλία μπορε'ιτε εύκολα να καταλάβεται την δινή μου θέση. Αλλά δεν θα το βάλω κάτω θα συνεχίσω να κάθομαι στο γραφείο μου να τρώω το καταπληκτικό sandwich μου απο το απέναντι μαγαζί και να φαντάζομαι πως τρώω γαύρο μαριναρισμένο ή χταποδάκι στην σχάρα κ.τ.λ. και να βλέπω απο κάτω την Κηφισίας με την καταπληκτική της ροή που ποτέ δεν εχει πρόβλημα κίνησης και να χαίρομαι που δεν είμαι ενας απο αυτούς τους άτυχους που πήζουν μέσα στο αμάξι τους για να πάνε για όλα τα εις -ακι στην παραλία.
Απλά ένας τρελλαμένος που όλοι, και όλα σήμερα συντελούν στο να μην είναι καλή η επάνοδο στην δουλεία μετά της διακοπές.

SORRY

Καλησπέρα,
καμιά φορά κάνουμε πράγματα τα οποία μπορεί να προκαλέσουν μια δυσαρέσκεια στους άλλους.Το πόβλημα είναι να μην γίνονται αυτά τα πράγματα με την θελησή μας γιατί τότε γινόμαστε κακοί σαν άνθρωποι.Σε όλες τις άλλες περιπτώσεις που μπορεί να πούμε ή να κάνουμε κάτι το οποίο δεν θα αρέσει σε κάποιον δεν είναι κακό ούτε είναι ντροπή να ζητήσουμε συγνώμη.Γι αυτό λοιπόν το λόγο ωφείλω μια συγνώμη σε έναν φίλο που μπορεί και να τον στεναχώρησα με κάτι που έκανα,αλλά τον διαβεβαιώ πώς δεν ήθελα να συμβεί αυτό.
ΣΥΓΝΩΜΗ ΦΙΛΑΡΑΚΟ
:-)

Μετά την καταιγίδα.........

Καλησπέρα,
μερικές φορές τα πράγματα δεν μας πάνε δεξιά όπως θα έλεγαν και οι μητέρες μας , και όλα γύρω μας είναι μουντά και σκοτεινά.Εκείνες ακριβώς τις στιγμές είναι που βάζουμε τα δυνατά μας να ξεπεράσουμε την κατάσταση και να φανούμε για μια ακόμα φορά δυνατοί.
Όλοι αυτή η διαδικασία γίνεται μέσα μας χωρίς να την καταλαβαίνουμε,απλά συμβαίνει.Είναι η προσπάθεια του ευατού μας να προχωρήσει πιο πέρα, να ζήσει νέες περιπέτειες και να αντιμετωπίσει νέες καταστάσεις.Και μην μου πείτε πως δεν έχετε ζήσει κάτι τέτοιο, δεν θα σας πιστέψω.Το πιο ενδιαφέρον κομμάτι σε όλη αυτή την διαδικασία κατα την γνώμη μου είναι το διάστημα πριν το τελικό συμπέρασμα.Είναι αυτό που είναι και το πιο φωτεινό γιατί απλά χρειαζόμαστε φως ώστε να μπορούμε να βλέπουμε τα γεγονότα όσο πιο καθαρά γίνεται.Μετά μπορεί να έρθει η καταιγίδα με την μουντίλα και το σκοτάδι αλλά εμείς εκεί θα θυμώμαστε το φώς και θα πηγαίνουμε πιο πέρα στην επόμενη λιακάδα του μυαλού μας.